تا قبل از دهه 1970 م. علوم سیاسی به عنوان مجموعه ای از علوم تلقی می شد که وصف سیاسی نیز دارند، همانند اقتصاد سیاسی، حقوق سیاسی و مانند آن. ارسطو در 2500 سال پیش، این علم را به عنوان مطالعه حکومت تعریف می‌کند. علم سیاست مدرن بخشی از علوم اجتماعی است که با مطالعه دولت، حکومت و سیاست در ارتباط است. علم سیاست رشته ای از آگاهی هاي اجتماعی است که وظیفه آن بررسی اندیشه ها و نظریه های سیاسی و کارکرد آنها در عرصه جامعه، شناخت منظم اصول و قواعد حاکم بر روابط سیاسی میان نیروهای اجتماعی در داخل یک کشور و روابط میان دولت ها در عرصه بین المللی است. سیاست عملی با سياست‌ به‌ مفهومي‌ كه‌ در رشته علوم‌ سياسي‌ مطرح‌ است‌، تا اندازه ای تفاوت‌ دارد. هدف این رشته، در واقع این است که دانش پژوهان را سياست شناس‌ کند، نه ضرورتاً سياستمدار.
این علم تا حد زیادی با نظریه ها و نظام‌های سیاسی در عرصه نظر، و با تحلیل رفتارهای سیاسی در سیاست داخلی و خارجی در عرصه عمل سر و کار دارد. به همین دلیل است که سیاست را باید به مثابه یک علم، و نیز به مثابه یک فن، شناخت.
رشته علوم سیاسی به کسانی توصیه می شود که شمّ سیاسی دارند، به تحلیل مناسبات قدرت می اندیشند، به مطالعات تاریخی و فلسفی (به عنوان پیش زمینه علوم سیاسی) علاقه مند هستند و امید دارند به شکلی از این رشته استفاده علمی یا عملی کنند. انتظار می رود فارغ التحصیلان این رشته بر اساس مطالعات و توانايي هايی كه در دوران تحصيل كسب كرده اند بتوانند در دانشگاه ها و آموزش و پرورش و تدریس نمایند، در بخش های سیاسی و حقوقی سازمان ها و وزارتخانه ها مشغول فعاليت شده، نمايندگي ملّت را در مجلس به عهده گيرند و يا حتّا در صدا و سیما و همچنين خبرگزاری ها و روزنامه ها مشغول به کار شوند.