فلسفه هم نوعی معرفت است و هم نوعی مهارت. فلسفه در مقام معرفت به آن دسته از سؤالات می‌پردازد که زیر بنای فهم ما از جهان خارج را تبیین می‌کنند و مفاهیم بنیادین علوم را روشن می‌سازند. اما در مقام مهارت، قدرت و وسعت اندیشه را می‌افزاید به نحوی که فرد قادر می‌شود در حوزه‌های مختلف علمی نکاتی را دریابد که اذهان غیرفلسفی قادر به درک آنها نیستند و با تحلیل دقیق مسائل علوم مختلف، به پاسخ‌های منطقی و ظریفي دست بیابد که غیر آشنایان با فلسفه توان دست‌یافتن به آن ها را ندارند. هم به لحاظ تاریخی و هم به لحاظ نظری، فلسفه مادر علوم است. پس برای همه کسانی که دل در گرو علوم مختلف دارند، خصوصاً آن هایی که علوم پایه و علوم انسانی را پیگیری می‌کنند، ضرورت دارد تا با مسائل فلسفی آشنا باشند و تا حدودی مباحث فلسفی را پی بگیرند.
مشاغلی که مستقیماً برای دانش‌آموختگان فلسفه تعریف می‌شوند چندان متعدد نیست، امّا یک دانش‌‌آموخته فلسفه توان آن را دارد تا در هر شغلی که به قدرت تحلیل و ارزیابی دقیق نیازمند است، مشغول به کار شده و سرآمد همکارانی شود که سابقه تحصیل فلسفی ندارند. دانش‌آموخته فلسفه می‌تواند به عنوان تحلیل‌گیر، ارزیاب و برنامه‌ریز در بسیاری از حیطه‌های شغلی مشغول به کار شود؛ حیطه‌هایی از قبیل: ‌امور اجتماعی، امور سیاسی، منابع انسانی، رسانه‌ها و روابط عمومی و بسیاری از حوزه‌های کاری دیگر. خصوصاً افرادی که علاقه‌مندند در شاخه‌های مختلف علوم انسانی به صورت تخصصی و به عنوان پژوهشگر یا مدرس فعالیت نمایند، مناسب است ابتدا دوره کارشناسی فلسفه را به پایان برسانند و در تحصیلات تکمیلی وارد شاخه‌های دیگر علوم انسانی شوند.